Gekleurd rondje knoflook en koffie.

Posted on 17 mei 2012 by

Rotterdam, vandaag; Uitzicht op de Wilhelminapier vanaf de Rijnhavenbrug (foto: René Hoeflaak)

Een brug verbindt. Verder weg is dichter bij. Met de komst van de Rijnhavenbrug is een rondje Kop van Zuid, Wilhelminapier, Katendrecht, Kop van Zuid in Rotterdam niet meer dan een blokje om. Een kleurrijk blokje wel te verstaan. Want via de brug wandelen we van de algengroene kade van de Rijnhaven naar de groene wanden van de loodsen aan de Veerlaan in Katendrecht. In nog geen kwartier. Netto tijd. Want het zicht op de kleurrijke Skyline -vanaf de brug- nodigt uit tot stilstand.

Stadnatuur in Rotterdam, de kade aan de Rijnhaven kleurt algengroen. (foto: René Hoeflaak).

Aan de groen wand zelf hangt vanaf 17 december 2007 het doek “de Wereldproductenkaart”, een kunstwerk van Ingrid Bibo (1967). Het kunstwerk laat zien welke produkten in Katendrecht in het verleden zijn verscheept. Van abrikozenpit tot en met zink. Van gember en koffie tot en met witte rijst en knoflook. Koffie van nu drinken we aan de overkant van de loodswand, in letterencafé Tsjechov en Co.. We vervolgen onze ronde en verlaten Katendrecht bij de Brede Hilledijk en de Laan op Zuid. Dichtbij ons startpunt. Maar wat is dichtbij?

Rotterdam, de Wereldproductenkaart op de gevel van de loods van NV C. Steinweg Handelsveem aan de Veerlaan in Katendrecht. Het doek uit 2007 van kunstenares Bibo is 6 bij 10 meter groot (foto: René Hoeflaak)

Geplaatst in Rotterdam, Stad en land | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

13 mei 1987: Finale Europa Cup II in Athene

Posted on 13 mei 2012 by

Toegangsticket EC II Finale 1987: Ajax-Lokomotiv Leipzig

Vandaag 25 jaar geleden: Ajax wint de Europacup II finale in Athene tegen 1. Lokomotive Leipzig uit de toenmalige DDR. Trainer van Ajax is de 40-jarige Johan Cruijff. De nationale bekerwinnaar van 1986 speelde haar Europese thuiswedstrijden in De Meer of in het Olympisch Stadion. De legendarische wedstrijd tegen Olympiakos in De Meer herinner ik mij nog als de dag van gisteren. Net als de regenwedstrijd uit tegen Zaragoza en het debuut van Dennis Bergkamp tegen Malmö FF in de kwartfinale. Met een finalearrangement van reisburo Roever in onze binnenzak reisden we vier dagen voor de finale af naar het Griekse Nea Makri in de provincie Attica. Een week om te koesteren. De hotelbarrekening van room 305 in Nea Makri zal ik nooit meer vergeten. Net zo min als de partijtjes voetbal op het strand en de geruchtenverspreidende meegereisde subsponsor van Roda JC. Ook citeerden Otto en ik jaren later nog de uitspraken, levenswijsheden en reistips van een eenzame en ramensluitende medereiziger. “Ze zitten zo binnen in dit soort landen“. Arrangement of niet, een dag voor de wedstrijd namen we voor een onbekend aantal drachmen een taxi naar Athene. We dronken - samen met scheidsrechter Frans Derks-   tot diep in de nacht bier op terrassen in de wijk Plaka, beklommen de Akropolis en gingen op de foto met Griekse voetbalfans. Een taxichauffeur bracht ons naar twijfelachtige gelegenheden en we sliepen heel kort in een nog twijfelachtiger hotel waarvan ik naam en adres de dag erna al was vergeten.

Athene, Olympisch stadion,13 mei 1987: De EC II finale tussen Ajax en Lokomtive Leipzig (foto: René Hoeflaak)

En dan de wedstrijd zelf. Ineens verscheen daar de naam van Frank Verlaat op het beeldscherm in het Olympisch stadion. Als vervanger van de geblesseerde Danny Blind. Of was hij geschorst? Enkele dagen ervoor debuterend in Ajax 1 en nu startend als basisspeler in de finale. Ajax won met 1-0 door een doelpunt van Marco van Basten. Voor de neutrale toeschouwer een doodsaaie finale. Kansen op één hand te tellen. Wellicht de saaiste finle ooit in een sfeerloos en matig gevuld stadion. Aan de overkant een handjevol supporters uit de toenmalige DDR. Ja, zo lang geleden dus. De DDR,  Europa Cup II, de drachme en De Meer zijn verleden tijd. De herinnering aan die week is onuitwisbaar.

De selectie van 1986/1987 van 1. Lokomotive Leipzig (bron: www.chronik.lok-leipzig.com

Tot slot de opstellingen van Ajax en Leipzig.  Ajax:  Menzo; Silooy, Rijkaard, Verlaat, Boeve; Wouters, Winter, A.Mühren (Scholten); Van ‘t Schip, Van Basten, Rob Witschge (Bergkamp) 1.FC Lokomotive Leipzig Müller (DDR voetballer van het jaar 1986 en 1987) ; Kreer, Baum (17 voudig international DDR) , Lindner (22 x DDR) , Zötsche; Scholz (kwam in 1992 nog 1 keer uit voor Duitsland), Liebers (Kühn), Bredow,  Marschall (in selectie Duitsland WK 1998); Richter (15 x DDR), Edmond (Leitzke)

Geplaatst in Stad en land | Tags: , , , | 1 reactie

Een geslaagde hellingproef bij Todtnau

Posted on 9 mei 2012 by

5 mei 2012; Nog gen lente in de bergen nabij Todtnau in het Duitse Zwarte Woud (foto: René Hoeflaak)

Vanuit Riggenbach vertrekken we via Sportzentrum Spitzenberg, Wacht, Oberes Prägbachtal, Bernauer Kreuz naar Mausboden met als einddoel een terras in het centrum van Todtnau. Een droomschema voor wandelaars met horeca-antennes of andersom. Niets is echter zo onvoorspelbaar als het meiweer in het Duitse Zwarte Woud. Onbegonnen werk voor Maurice de Hond. Gekleurd door de brandende zon van de dag ervoor wandelen en klimmen we langs de laatste sneeuwresten met ons hoofd in de wolken. In nevel en veel regen zoeken we onze weg over de wandelpaden.

Mei 2012; Wandelpad Präger Gletscherkessel nabij Todtnau (foto: René Hoeflaak)

De hellingproef tussen Bernau en Totdnau valt tegen. Temperaturen tussen de 2 en 10 graden boven nul. Gisteren lijkt tien maanden geleden. We ontdooien in Restaurant Bella Italia aan de Friedrichstraat in Totdnau. Daar gaat de zon weer schijnen. Weeronline beoordeelt deze twee wandeldagen met het cijfer 9 en een 3. Gemiddeld een 6. Geslaagd dus.

De kerk van Totdnau uit 1876. Totdnau telt vijfduizend inwoners. (foto: René Hoeflaak)

Geplaatst in Reizen, Stad en land | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

De Schluchsee, Paul Breitner en ik.

Posted on 6 mei 2012 by

Duitsland, Zwarte Woud, mei 2012; De Schluchsee stuwdam (foto: René Hoeflaak)

Zuid-Duitsland, eerder dit weekend. Niet ver van de Zwitserse grens. Na een lange wandeling sta ik op de stuwdam van de Schluchsee. Vanaf 1982 heeft dit meer de bijnaam “Schlucksee” (Slokzee). Een trainingstage van de West-Duitse voetbalselectie aan de Schluchsee, ter voorbereiding op het WK in Spanje, liep uit de hand door overmatig drankgebruik, nachtelijke feesten en gokspelen. In de selectie  van de West-Duitse Mannschaft onder meer namen als Karl-Heinz Rummenigge, Horst Hrubesch en Paul Breitner.

Duitsland, Zwarte Woud mei 2012: Kerkje in Althütte in Blasiwald (foto: René Hoeflaak)

Voordat we in St. Blasien pas echt beginnen aan de klim naar Blasiwald en de daaropvolgende afdaling naar de Schluchsee passeren we eerst drie gedenkstenen met drie geheel andere namen. Die van Pater Romanus Vogler, Mathias Metzler van Blasewald en Johannes Georg Gantert. Mij onbekende namen. De Schluchsee is het grootste en schoonste meer van het Zwarte Woud. In de winter doorgaans bevroren en in de zomer een kuuroord en paradijs voor watersporters, vissers, duikers en wandelaars.

Duitsland, Zwarte Woud, mei 2012: Wandelpad van St. Blasien naar Schluchsee.(foto: René Hoeflaak)

De omgeving van de Schluchsee werd in 2005 uitgeroepen tot de populairste en mooiste wandelplaats van Duitsland. En daar is wat voor te zeggen, zo ervaar ik dit weekend. Onder een ijverige lentezon wandel ik over heuvels, bergen en alpenweiden van dal naar dal richting de Schluchsee. Na enkele uren bereiken we de bijna 64 meter hoge granieten muur van de stuwdam van het voormalige gletsjermeer. Het is, op 930 meter hoogte, de hoogstgelegen stuwdam van Europa.

Duitsland, Schluchsee (foto: René Hoeflaak)

Vanaf het wandelpad op de stuwdam kijk ik uit over het meer. De trein naar Freiburg verlaat het station van Seebrugg. De Schluchsee wekt dorst op. Ik ben toe aan een Weißbier. Net als Paul Breitner in 1982. Grappig genoeg werd de Schluchsee een jaar later tijdelijk drooggelegd voor onderhoudswerkzaamheden. Dit jaar slaat de Duitse Mannschaft, in voorbereiding op het EK, haar trainingskamp op aan de Cote d’Azur. Welke bijnaam heeft de Cote d’Azur volgend jaar?

Duitsland, mei 2012; Ieder uur vertrekt de trein naar Freiburg vanaf station Schluchsee Ort (foto: René Hoeflaak)

Geplaatst in Reizen, Stad en land | Tags: , , , , | 1 reactie

Nuttige informatie over een steen in Nijmegen

Posted on 29 april 2012 by

Maart 2012; De Grotestraat in Nijmegen. Verderop rivier de Waal (foto: René Hoeflaak)

Begin vorige maand liep ik door de Grotestraat in Nijmegen. De straat verbindt de Waalkade met de Grote Markt, één van de bekendste winkelstraten van de stad. Een gevelsteen bij nummer 33 trekt mijn aandacht. Eind deze week is ook de geboortedag van filosoof, wetenschapper en revolutionair Karl Marx (1818-1883). Op achttienjarige leeftijd bezocht Karl Marx zijn oom Marcus aan de Grotestraat in Nijmegen. Marx’ moeder Henriëtte Presburg werd geboren aan de Nonnenstraat in Nijmegen en verhuisde op 20-jarige leeftijd met haar ouders naar de Grotestraat. Daar woonde ze niet al te lang. Want in 1814 trouwde ze – in de synagoge op de Nonnenstraat- met Heinrich Marx en verliet ze Nijmegen. De gevelsteen op nummer 33 herinnert aan de plek van het voormalige ouderlijk huis van Henriëtte Presburg.

Nijmegen, steen in de gevel van de Grotestraat 33. (foto: René Hoeflaak)

Andere kijk op Nijmegen? Nee. Verandert de steen mijn leven? Nee. Nijmeegse trekpleister?? Nee. Nuttige en zinvolle informatie? Toch wel. Want de steen levert toch maar weer een stukje tekst op van 153 woorden.

Geplaatst in Reizen, Stad en land | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Bliksem en schapen aan de Waal.

Posted on 23 april 2012 by

Bij het Boezempad stap ik de trap af en verlaat ik het park op het dak van de spoortunnel van station Barendrecht. Dan linksaf naar de Ziedewijdsedijk en rechtsaf naar de Noldijk. Voor ik het weet, begeef ik mij in de Dorpsstraat, het kloppend hart van Heerjansdam. Het voormalige gemeentehuis links van mij. Voormalig, want Heerjansdam verloor haar zelfstandigheid in 2003 en is nu onderdeel van de gemeente Zwijndrecht.

Heerjansdam, 22 april 2012: Waalpad (foto: René Hoeflaak)

Ik vervolg mijn Groene Wissel wandeling op het Waalpad langs de oevers van het Waaltje. Graaf Willem III liet de zijtak van de Oude Maas in 1332 afdammen en vanaf die tijd is Het Waaltje een zogenaamde “dode” rivierarm tussen en langs Hendrik-Ido-Ambacht, Rijsoord, Heerjansdam en Barendrecht. Naast het Waalpad staat ook ”Het Houten Hok”, het clubhuis van de Heerjansdamse Activiteiten Vereniging. Een broos lentezonnetje schijnt over het gras van de naastgelegen ijsbaan. Het dooit tien graden. Bij restaurant De Waal eindigt het Waalpad. Aan de andere kant van het spoor begint de Waalweg, de verbindingsweg tussen Heerjansdam en Rijsoord, in de gemeente Ridderkerk.

Waalweg tussen Heerjansdam en Rijsoord (foto: René Hoeflaak)

Aan de Waalweg komt maar geen einde. Hazen rechts, schapen links, dan schijnt de zon, dan hagelt het. Bij molen De Kersenboom uit 1822 hoor ik onweer. Vluchten kan niet meer, schuilen in geen geval. De lente is ver weg. Er is maar één weg terug, namelijk via de Waaldijk. Een historische omgeving. Want even later sta ik stil bij de Johannes Postschool. Op 15 mei 1940 tekende hier een verslagen generaal Winkelman namens Nederland de capitulatieovereenkomst met de Duitsers. Het Johannes Post Schoolmuseum is geopend op iedere eerste zaterdag van de maand. Op de Gebroken Meeldijk keer ik terug in Barendrecht. De Waal achter mij, het station voor mij. Dit keer neem ik de roltrap.

Rijsoord, Waalweg. Onweer boven molen de Kersenboom stond oorspronkelijk aan de andere kant van de Waal (foto: René Hoeflaak)

Geplaatst in Reizen | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

PARBO, Vitesse en vrieskou in Suriname

Posted on 18 april 2012 by

Op 23 mei begint in Paramaribo de strijd om de PARBO Bier Cup, het tweejaarlijkse internationale voetbaltournooi van Suriname. Deelnemers zijn het Surinaams Elftal, Guyana en Vitesse. Deze week maakte de bondscoach van Suriname de voorselectie bekend en de eerste training staat gepland voor morgen. Vitesse is gewaarschuwd.

Februari 2011: Kratten PARBO bier aan de Waterkant in Paramaribo, Suriname. (foto: René Hoeflaak)

Het woord PARBO is gevallen. Zeker nu de lente in Nederland maar niet wil doorbreken verlang ik steeds meer naar een Djogo (literfles PARBO) op het terras van ‘t Vat of aan de oever van de Suriname Rivier. Of die net zo lekker zal smaken als pakweg een jaar geleden is nog maar de vraag. Maar dat geldt wellicht voor alles in Suriname. Maar laten we bier en politiek gescheiden houden. Dat vond ook Prins Bernhard. Hij opende in 1955 de Surinaamse Brouwerij NV, de voorloper van PARBO. De brouwerij die werd opgericht door de twee Zeeuwse broers Dumoleyn heeft een marktaandeel van 80 % in de Surinaamse biermarkt. Op het jaarverslag over 2010 van de Surinaamse bierbrouwerij PARBO is te lezen dat de omzet profiteert van de uitrol van de Sub Zero Cooler. Deze koelkast wordt steeds populairder en is speciaal ontwikkeld om bier extra koel te houden. Op 2 graden onder nul om precies te zijn. Vorst boven de grond in Suriname. De brouwerij aan de Brouwerijstraat telt ruim negentig medewerkers. In Nederland is PARBO vanaf 1999 te koop onder de naam Djogo maar op één of andere manier verbleekt de smaak van een Djogo op een koele lenteavond in Nederland bij die op een terras in Suriname. Zonder PARBO geen Suriname en zonder Suriname geen PARBO. Niet voor niets werd het 55-jarig bestaan van de brouwerij in 2010 gevierd met een groot feest op het Onafhankelijkheidsplein en een “PARBO Road Movie” in de TBL Bioscoop in Paramaribo.

Suriname, februari 2012: Twee Djogo's en een Cola op het terras van Scorpio aan de Domineestraat in Paramaribo (foto: René Hoeflaak)

Intussen lijkt de temperatuur in Nederland de komende weken te stijgen tot 12 mogelijk 13 graden. Boven de Sub Zero Cooler waarden maar nog steeds te koud voor het echte PARBO gevoel. Vitesse, is er nog een plaatsje op de reservebank?

Geplaatst in Reizen, Stad en land, Suriname | Tags: , , | 1 reactie