Lisse en Hillegom

Tussen Hillegom en Lisse lijkt er maar één richting. De richting van de Zwartelaan, de Loosterweg Noord en de Stationsweg in Lisse. Daar waar bloemenvelden overgaan in blikken weilanden. Eén sloot scheidt de wereld van rood en groen. Maar je moet dan wel een ander pad kiezen.

Interview: Bruce Watson

Deze week sprak ik met Bruce Watson. Met de Schotse band Big Country scoorde hij in de jaren tachtig onder meer zeventien hits in Engeland, enkele gouden en platina albums en toerde hij met de Rolling Stones. Deze week is Big Country in Nederland. Een mooie gelegenheid voor een interview.

Big Country

‘It’s more than a Journey, It’s an adventure’, zo bestempelt Big Country haar comeback. Een avontuur dat hen woensdag op het podium van de Boerderij van Zoetermeer deed belanden,Het vuur is weer aangewakkerd, Big Country trekt de wijde wereld weer in, te beginnen in Zoetermeer

Wijk bij Duurstede

Wijk bij Duurstede sluit zich aan bij een exclusieve rij van tijdelijke, historische en traditionele (stand)plaatsen als Ootmarsum, Horn, Oostkapelle, De Baak, Oudenbosch, Oudheusden, Bergen op Zoom, Schoonhoven, Lochem, Harderwijk, Uden, Middelburg en Kampen. Een exclusieve rij in een bijzondere traditie.

Taalcoach

Vanaf vandaag help en ondersteun ik als vrijwillig taalcoach Rotterdammers met de Nederlandse taal. Vanochtend was de eerste inloopochtend. Het stellen van mijn eerste vraag ‘Mag ik jij zeggen?’ bleek een interessant leermoment.

Syrië: 1994

Op 2 april 1994 begin ik aan een rondreis door Syrië, Libanon en Jordanië. Deze week blader ik door mijn fotoboek van die reis. Na enkele pagina’s tref ik een krantenpagina uit het Algemeen Dagblad van 3 februari 1996 over reizen naar Syrië. ‘Zelf ’s avonds in het pikkedonker hoef je nergens bang voor te zijn. In Syrië kun je je tassen nog eenvoudig op straat laten staan’ aldus het artikel. Ik kijk intussen naar het nieuws en blader verder…..

Willemstad

Tien, negen, acht, zeven, zes, vijf…De dwang om af te tellen is nauwelijks te stoppen. Niet alleen omdat we beginnen aan de weg terug maar vooral ook door de De raket naar de maan. Willemstad is een stad voor Kuifjes.

Londen (3)

Geen metro, geen trein en geen busvervoer. Winkels, restaurants en pubs gesloten. Lege straten. De stoplichten verspringen van kleur. Maar voor wie? Op een vrijwel lege taxistandplaats wacht een eenzame taxi. Maar op wie?

Yerseke (2)

Een boerderij met boer aan de rand van het Zeeuwse gehucht Vlake. Het eerste teken van mensenleven aan de rand van het niemandsland van de Yerseke Moer, het grootste en meest authentieke natuurgebied van Zeeland. Maar het zijn de strandlopers die vooral mijn aandacht trekken. Maar welke strandloper?

Wolvega

Van wolven heb ik niets meer te vrezen als ik aan de rand van Wolvega. Van honden des te meer. Grommend en blaffend begeleiden de Friese honden mij van weiland naar weiland. Langs een weiland bij Oldeholtpade heeft een wandelaar zijn grommende bouvier nauwelijks onder controle “Hij is niet zo mak” aldus de Friese wandelaar. Enigszins opgelucht en bevrijd verruil ik de weilanden voor de moerassen in de Lendevallei.

België-Nederland/Eijsden-Voerstreek

Na na een volgend akkerveld ben ik zo maar in België en ben ik Keizer Wilhelm II al lang vergeten. Die conclusie trek ik bij het zien van een tweetalig wit straatnaambord Bijstraat/Rue de la Bise, een straatje aan de rand van het dorpje Moelingen. Of is het Mouland? Een kwestie van taal. Maar hier in de Voerstreek ligt dat toch anders. Moelingen is ook de geboorteplaats van Léon Semmeling. ‘Wie?’ hoor ik je zeggen….