Van wolven heb ik niets meer te vrezen als ik aan de rand van Wolvega. Van honden des te meer. Grommend en blaffend begeleiden de Friese honden mij van weiland naar weiland. Langs een weiland bij Oldeholtpade heeft een wandelaar zijn grommende bouvier nauwelijks onder controle “Hij is niet zo mak” aldus de Friese wandelaar. Enigszins opgelucht en bevrijd verruil ik de weilanden voor de moerassen in de Lendevallei.
Na na een volgend akkerveld ben ik zo maar in België en ben ik Keizer Wilhelm II al lang vergeten. Die conclusie trek ik bij het zien van een tweetalig wit straatnaambord Bijstraat/Rue de la Bise, een straatje aan de rand van het dorpje Moelingen. Of is het Mouland? Een kwestie van taal. Maar hier in de Voerstreek ligt dat toch anders. Moelingen is ook de geboorteplaats van Léon Semmeling. ‘Wie?’ hoor ik je zeggen….
In de Brabantse Biesbosch voelde ik mij een ongewenste vreemdeling. Na ruim twee uur vond ik het wel welletjes en verliet ik het National Park bij de Denneplaatweg. Huiswaarts. Mijn aanwezigheid had de wonderschone Biesbosch meer dan genoeg belast.
Langs de grenslijn tussen de provincies Utrecht en Gelderland wandel ik langs het Valleikanaal, één van de vele werkgelegenheidskanalen uit de jaren dertig. Een inspirerende plek voor (werk)gelegenheidswandelaars en na te denken over wat werkt en wat niet.
Een natuurlijk moment vorige week. De tijd was er rijp voor. Het moest er toch een keer van komen. Vroeg of laat. Je moet naar je lichaam luisteren en de natuur […]
Drontenaren houden van bossen. De omgeving van Dronten telt maar liefst veertien bossen, zo meldt de gemeente Dronten. Allemaal jonge bossen. Bossen met lege fietsenrekken. Opletten dus….
Het broze evenwicht tussen mens en water wordt pas echt zichtbaar als ik de Schelphoek via een schelpenpad verlaat. Vanaf de dijk kijk ik uit over de Oosterschelde, schorren, slikken, binnendijkse inlagen, zandplaten en dijkpalen ofwel het Nationaal Park De Oosterschelde, met 370 vierkante kilometer het grootste Nationale Park van Nederland.
Op de Schoenlappersweg bij buurtschap Hell geniet ik op een boomstronk van een broodje kaas en de stilte en ongereptheid van de Kruishaarse Heide. Wat wil een mens nog meer??
Van Oude-Tonge naar Nieuwe-Tonge en terug.Met de gemeentelijke herindeling op Goeree-Overflakkee kwam een einde aan de eeuwenlange zelfstandigheid van de beide dorpen. Als wisselgeld ontvingen de dorpen in hetzelfde jaar een liggend koppelstreepje.
Ik maak kennis met de oneindigheid van de Kooilandsedijk en de Strijensedijk. Echte Hollandse wandeldijken. Dijken zonder einde. Dorstig van nieuwsgierigheid wandel ik in Schenkeldijk over een onverhard blubberpad richting een uniek stukje Industrieel Erfgoed.
Vorige week stapte ik in Maassluis op de veerboot voor een bezoek aan de Rotterdamse deelgemeente Rozenburg, aan de overkant van de Nieuwe Waterweg.In vijfhonderd stappen verruil ik een dorpshart voor een bonkend hart. Het bonkende hart van de Nederlandse economie.
Jaren, eeuwen geleden was er maar één weg vanuit Amsterdam naar Haarlem en de rest van Holland en terug. Die over de Spaarndammerdijk. Een route langs dorpen en buurtschappen als Sloterdijk, Halfweg, Spaarnwoude, Penningsveer en Haarlemmerliede. Bijna vier uur wandel ik vanaf station Halfweg door de veenpolders ten oosten van Haarlem.
Goed en slecht nieuws vanuit de Haagse duinen. Verdrietig en blij nieuws. Ik begin met het slechte nieuws. De Haagse media berichtten vorige week over het bezoek van de boswachter van het […]
Eerder deze week stond ik in de achtertuin van Paleis Soestdijk oog in oog met een kleine kudde Charalois koeien. De runderen staan bekend om hun sterke maag. Ze zijn ingehuurd om de wildgroei van de struikgewassen in De Stulp in bedwang te houden. Even verderop ligt het Nonnenveld en staat de Naald van Waterloo……
Zodra ik mijn eerste stappen zet op het Pernisse Hoofd en de Pernisse Waterkant en uitkijk over de Maas, de Eemhaven en de Rotterdamse Skyline keert het wandelaarsgevoel weer terug.
Januari 2013: tot vanmiddag wist ik niet van het bestaan van Ossengoor, een ven in de Chaamse Bossen. Hetzelfde geldt voor buurtschappen als Bolberg of Horst. Toch zijn ze er al eeuwen. Mijn eerste wandeling van […]
West-Brabant. Een nevelige novemberdag. Langs lege en afgeschreven fabrieken wandel ik over een verlaten Blokweg. Zelfs een Zevenberger heeft hier niets te zoeken. Als de laatste mens op aarde vervolg ik […]
Iedereen die vanuit Utrecht per trein naar het zuiden van Nederland reist, herkent aan beide zijden de eeuwenoude onaantastbare Skyline langs de oevers van de Lek, ter hoogte van Culemborg. […]
Vandaag overschreed ik een grens. En meer dan één keer. Dan was ik in Nederland en dan weer in Duitsland. En soms twijfelde ik. Met een grenzeloos vertrouwen volgde ik de prima […]
23 augustus 2012: ieder moment verwacht ik een korjaal te zien varen. Ik ben alert op waterkippen, tuur in bomen naar capucijneraapjes en verheug mij op een hangmat. De groene oevers […]
De Provincie Flevoland en Staatsbosbeheer zijn samen aan het werk in het Kotterbos. “De natuur wordt beter beleefbaar en het bos gevarieerder” aldus de provincie. Gisteren beleefden wij het Kotterbos met de veertien kilometer lange ON TRACK wandeling De […]
Ruim veertien jaar geleden, op één van de laatste dagen van 1997, bezocht ik het Tongariro National Park in Nieuw-Zeeland. In de vroege ochtend van 29 december begon ik aan […]
Ik leer het nooit. Iedere wandeling weer laat ik mij aangenaam verrassen door de schoonheid van het Nederlands landschap. Ook vandaag. Met de klok mee maak ik een omtrekkende beweging van ruim zeventien kilometer om Putten, […]
1 juli 2012: een karrespoorpad leidt naar de vuurtoren. Even later kijk ik van zeven meter hoogte uit over groene akkervelden. Geen kustlijn te zien. Laat staan water en zee. Zeventig jaar geleden, op […]
Om 10.44 uur stap ik in Arnhem uit de trein. 14.57 uur stap ik in Heelsum op de bus. Alle 250 minuten van de NS wandeling Westerbouwing langs de noordoevers van de (Neder)Rijn boeien. Sneller is […]
