Putte en Jordaens
Een dwaalspoor leidt uiteindelijk naar het grafmonument van de Antwerpse schilder Jacob Jordaens (1593-1678), slechts enkele meters voor de Nederlands-Belgische grens. Maar waarom daar?
Geniedijk Haarlemmermeer
De Geniedijk moest Amsterdam beschermen tegen vijandelijke aanvallen. In 1889 begonnen in opdracht van het Ministerie van Oorlog de eerste graafwerkzaamheden. De tijd vloog. En die vliegende tijd was uiteindelijk de grootste vijand.
Land van Altena
Land van Altena: In Giessen lees ik op een velletje papier bij enkele blokken beton dat ‘getracht zal worden tot restauratie van de blokken over te gaan’ De blokken zijn nooit gebruikt waarvoor ze bestemd waren. Gelukkig maar.
Schuinesloot
Wandelen op de Schuineslootweg in Schuinesloot. Het overkomt je. Voor de gemiddelde Schuinesloter wellicht een alledaagse ervaring maar voor mij verre van dat.
Leersum
Op de Donderberg bij Leersum negeren we een pad naar rechts met aan het einde een toren. Daar heb ik spijt van. Want de toren is niet zomaar een toren.
Rotterdam: Vierkant Eiland
Het Vierkant Eiland is een monumentaal kunstwerk in Rotterdam Prins Alexander en markeert het laagste punt van Nederland. Althans voor heel even. Want nog geen twee maanden nadat in 1995 de eerste paal de grond in gaat wordt het laagste punt van Nederland verplaatst naar een negen centimeter lager gelegen stukje weiland bij en in Nieuwerkerk aan den IJssel.
Zandvoort: Courage en Williamson
Vlak voor de start van de ’30 van Zandvoort’ wandelroute sta ik stil bij een monument van Courage en Williamson. Beide Britse autocoureurs verongelukten in de jaren zeventig op het naastgelegen circuit.
Sint-Annaland
Zeeland, Sint-Annaland. Bij het meisjesweeshuis steken we de weg over naar het Schemerspad richting de Voorstraat. De scheve trapgevel van huisnummer 38 verraadt historie en vertraagt onze gang richting de Zeeuwse zeedijk.
Codetaal in Nieuwerkerk aan den IJssel
Esse.Gans= en Blaardorp en Scheve Overweg. Codetaal voor wandelaars op eenzame diepte? Taal die richting geeft. U leest later maar snel waarom.
Rotterdam: de Tovertunnel
Tijdreizen. Het is mogelijk. In Rotterdam. In een tunnel. Over een afstand van –wat zal het zijn- vijfentwintig meter. Zestien jaar per meter. Het is gratis en je blijft met beide benen op de grond. Het tempo bepaal je zelf.
Rotterdam: Piet Heynstraat 6
Na driehonderd jaar de eerste steenlegging van je geboortehuis. Dat overkwam zeeheld Piet Heyn. In Delfshaven in Rotterdam. Dankzij een timmerman en zijn zoon.
Zierikzee
Via de smalle straatjes van Zierikzee richting de dijk langs de Oosterschelde vervolgens richting Kerkwerve en over de dijk naar Schuddebeurs weer terug naar Zierikzee. Een prima omgeving om je zintuigen te testen. Ik hoor, ruik, voel en zie……
Kiezen voor taal
Professionaliseringsslag: een mooi woord voor een taaloefening. Taal is in beweging. Investeren in taal brengt je verder. Maar het schept ook verwachtingen en het vraagt om het maken van keuzes….
Eiland Putten
Op een kwartiertje lopen van de metro in Spijkenisse sta ik aan de rand van een uitgestrekte polder met uitgestrekte weilanden en aanlokkelijke wandelpaden. Na drie uur wandelen in de zon zie ik in Geervliet Cornelis de Witt op straat lopen. Dan is het dus tijd om de schaduw op te zoeken.
De zwarte stern
In de winters in West-Afrika. In de zomer dobberen op een plas in Nederland en af en toe een visje pikken. Honderd jaar geleden de gewoonste zaak van de wereld. Met duizenden tegelijk. Nu is dat wel anders. Toch zijn er nog steeds plekken in Nederland waar die traditie voortleeft.
Bodegraven en Zwammerdam
Watertoren De Meije, beter bekend als Pietje Potlood is al meer dan tachtig jaar een markeerpunt in de horizon van de uitgestrekte polders rondom Bodegraven. Op de Zwammerdamse brug kijk ik terug. Op de dag, naar de gesloten ijsbaan en naar Pietje. Maar zelfs Pietje is niet meer te zien.
Baarle-Nassau
Vanuit België drijven zwarte en brekende wolken ons land binnen. Hagelstenen kletteren op het wegdek. Spannend is een beter woord. Eigenlijk is het niet leuk meer. De bliksem zoekt zijn grenzeloze weg in de weilanden om mij heen. Vluchten kan niet meer. Schuilen al helemaal niet. Maar dan….
Hank
De saaiheid van de Killeweg bij Hank wordt onderbroken door een doodlopende weg met de naam Boerenverdriet. Maar van waar het verdriet?
Goudriaan en Pinkeveer
Een verzameling Mercedeswrakken herinneren aan de periode van voor de gemeentelijke herindeling in 1986. Herinneringen die verbleken bij het veerhuis van Pinkeveer.
Den Haag: De Ware Vrijheid
Na het lezen van het boek De Ware Vrijheid over het leven van de gebroeders de Witt wandel ik toch met een andere blik door Den Haag. Eeuwen vervagen. Een blog over het bezoek aan het andere Den Haag…..
Lage Zwaluwe, Hoge Zwaluwe en Blauwe Sluis
‘Wie is Dirk de Bots?” vraag ik mij af. Want als een dijk jouw naam draagt, dan ben je niet zo maar iemand. Toch? Goedgehumeurd wandel ik verder van Lage Zwaluwe naar Hooge Zwaluwe en Blauwe Sluis.
Noordwijk en Katwijk
Het voorjaar lijkt nog ver weg als ik door de straten van Katwijk loop. Maar dat verandert onverwacht op de terugweg naar Noordwijk. Maar niet door de doorbrekende zon…
Kockengen en Kamerik
Bij het station van Breukelen stap ik in een buurtbus naar Kockengen, het Luilekkerland van de provincie Utrecht. Zes bochten later sta ik ineens bij het Kortjaksepad.
Interview: Schrijver en columnist Raoul de Jong
Duizenden NRC lezers volgden in 2012 de columns van schrijver Raoul de Jong over zijn wandeltocht van Rotterdam naar Marseille. In november verscheen over die wandeltocht zijn boek ‘De grootsheid van het al’. Vorige week sprak ik met Raoul over zijn ervaringen, levenslessen, geluk, zijn plannen en mogelijk volgende bestemming, Suriname.
Nunspeet (2)
De bewoonde wereld achter mij. Het donkere Hendriksbos voor mij. Ik sta oog in oog met een ree. Welkom in de Nederlandse jungle! Vroeger zag je vanaf de zandheuvel de Zuiderzee. Nu zie ik…..het station.
