Wandeling

Eiland Putten

Op een kwartiertje lopen van de metro in Spijkenisse sta ik aan de rand van een uitgestrekte polder met uitgestrekte weilanden en aanlokkelijke wandelpaden. Na drie uur wandelen in de zon zie ik in Geervliet Cornelis de Witt op straat lopen. Dan is het dus tijd om de schaduw op te zoeken.

De zwarte stern

In de winters in West-Afrika. In de zomer dobberen op een plas in Nederland en af en toe een visje pikken. Honderd jaar geleden de gewoonste zaak van de wereld. Met duizenden tegelijk. Nu is dat wel anders. Toch zijn er nog steeds plekken in Nederland waar die traditie voortleeft.

Bodegraven en Zwammerdam

Watertoren De Meije, beter bekend als Pietje Potlood is al meer dan tachtig jaar een markeerpunt in de horizon van de uitgestrekte polders rondom Bodegraven. Op de Zwammerdamse brug kijk ik terug. Op de dag, naar de gesloten ijsbaan en naar Pietje. Maar zelfs Pietje is niet meer te zien.

Baarle-Nassau

Vanuit België drijven zwarte en brekende wolken ons land binnen. Hagelstenen kletteren op het wegdek. Spannend is een beter woord. Eigenlijk is het niet leuk meer. De bliksem zoekt zijn grenzeloze weg in de weilanden om mij heen. Vluchten kan niet meer. Schuilen al helemaal niet. Maar dan….

Yerseke (2)

Een boerderij met boer aan de rand van het Zeeuwse gehucht Vlake. Het eerste teken van mensenleven aan de rand van het niemandsland van de Yerseke Moer, het grootste en meest authentieke natuurgebied van Zeeland. Maar het zijn de strandlopers die vooral mijn aandacht trekken. Maar welke strandloper?

Wolvega

Van wolven heb ik niets meer te vrezen als ik aan de rand van Wolvega. Van honden des te meer. Grommend en blaffend begeleiden de Friese honden mij van weiland naar weiland. Langs een weiland bij Oldeholtpade heeft een wandelaar zijn grommende bouvier nauwelijks onder controle “Hij is niet zo mak” aldus de Friese wandelaar. Enigszins opgelucht en bevrijd verruil ik de weilanden voor de moerassen in de Lendevallei.

België-Nederland/Eijsden-Voerstreek

Na na een volgend akkerveld ben ik zo maar in België en ben ik Keizer Wilhelm II al lang vergeten. Die conclusie trek ik bij het zien van een tweetalig wit straatnaambord Bijstraat/Rue de la Bise, een straatje aan de rand van het dorpje Moelingen. Of is het Mouland? Een kwestie van taal. Maar hier in de Voerstreek ligt dat toch anders. Moelingen is ook de geboorteplaats van Léon Semmeling. ‘Wie?’ hoor ik je zeggen….

Valleikanaal

Langs de grenslijn tussen de provincies Utrecht en Gelderland wandel ik langs het Valleikanaal, één van de vele werkgelegenheidskanalen uit de jaren dertig. Een inspirerende plek voor (werk)gelegenheidswandelaars en na te denken over wat werkt en wat niet.

Dronten

Drontenaren houden van bossen. De omgeving van Dronten telt maar liefst veertien bossen, zo meldt de gemeente Dronten. Allemaal jonge bossen. Bossen met lege fietsenrekken. Opletten dus….

Nationaal Park Oosterschelde

Het broze evenwicht tussen mens en water wordt pas echt zichtbaar als ik de Schelphoek via een schelpenpad verlaat. Vanaf de dijk kijk ik uit over de Oosterschelde, schorren, slikken, binnendijkse inlagen, zandplaten en dijkpalen ofwel het Nationaal Park De Oosterschelde, met 370 vierkante kilometer het grootste Nationale Park van Nederland.

Goeree-Overflakkee

Van Oude-Tonge naar Nieuwe-Tonge en terug.Met de gemeentelijke herindeling op Goeree-Overflakkee kwam een einde aan de eeuwenlange zelfstandigheid van de beide dorpen. Als wisselgeld ontvingen de dorpen in hetzelfde jaar een liggend koppelstreepje.

Rozenburg

Vorige week stapte ik in Maassluis op de veerboot voor een bezoek aan de Rotterdamse deelgemeente Rozenburg, aan de overkant van de Nieuwe Waterweg.In vijfhonderd stappen verruil ik een dorpshart voor een bonkend hart. Het bonkende hart van de Nederlandse economie.