Lage Zwaluwe, Hoge Zwaluwe en Blauwe Sluis

20 maart 2014: Lage Zwaluwe, Noord-Brabant: Halve molen naast boerderij langs de Willem de Botsdijk en de Binnenmoerdijkse baan (foto: René Hoeflaak)

20 maart 2014: Lage Zwaluwe, Noord-Brabant: Halve molen naast boerderij langs de Willem de Botsdijk en de Binnenmoerdijkse baan (foto: René Hoeflaak)

Maart heeft er zin in. En ik ook. De lente is al drie weken bezig. Goedgehumeurd wandel ik over de Dirk de Botsdijk richting de rivier de Amer en het hart van Lage Zwaluwe, aan de rand van Noord-Brabant. ‘Wie is Dirk de Bots?” vraag ik mij af. Want als een dijk jouw naam draagt, dan ben je niet zo maar iemand. Toch?  Een vraag zonder antwoord. Nog steeds. Dirk de Bots is zelfs voor Google onvindbaar. Op een éénzijdig ongeval op de Dirk de Botsdijk in oktober 2013 na. Op de Flierstraat en de Nieuwlandschedijk in Lage Zwaluwe ben ik De Bots al weer vergeten. De naar hem genoemde dijk ligt dan al een kwartier achter mij. Als ik de bakkerij van bakker Bakker passeer, hoop ik stiekem nog een slagerij van slagerij Slager te treffen. Tevergeefs.

Het Beverpad en Blauwe Sluis

De rivier de Amer  scheidt de natuurgebied de  Bieschbosch van het vaste land van Noord-Brabant. De rivier is 12,5 kilometer lang. (foto: René Hoeflaak)

De rivier de Amer scheidt het natuurgebied de Biesbosch -aan de overkant- van het vaste land van Noord-Brabant. De rivier is 12,5 kilometer lang. (foto: René Hoeflaak)

Vanaf het Beverpad kijk ik uit over de rivier de Amer en de Biesbosch. Bakker Bakker en slager Slager ver achter mij en -net als Dirk de Bots- vergeten. In het gezelschap van een kudde meewandelende schapen nader ik Hooge Zwaluwe. Net als Lage Zwaluwe, onderdeel van de gemeente Drimmelen. Als een herder zonder schapen doorkruis ik Hooge Zwaluwe over de Korteweg en de Zoutlandsedijk. De naam Bakker is weer terug in mijn gedachten. Nu van Harry Bakker. Want ook al is de verkiezingskoorts in Hooge Zwaluwe aan het zakken, de borden met posters en pamfletten van lijst Harry Bakker, met zes raadzetels de grootste politieke partij van Drimmelen, staan nog stevig overeind. overal. “Familie van bakker Bakker?” denk ik als ik het natuurgebied Zonzeel betreed.

20 maart 2014: Schapendijkje tussen Lage Zwaluwe en Hooge Zwaluwe (foto: René Hoeflaak)

20 maart 2014: Schapendijkje tussen Lage Zwaluwe en Hooge Zwaluwe (foto: René Hoeflaak)

Door het natuurgebied vervolg ik mijn weg naar Blauwe Sluis, een gehucht van enkele straten dat eveneens deel uitmaakt van Drimmelen. Een bakkerloze gemeente, zo lijkt het. Geen bakkerijen, geen verkiezingsposters. Vanaf Blauwe Sluis wandel ik nog een klein uurtje over de oneindige Landekensdijk naar het station van Lage Zwaluwe, eindbestemming van mijn wandeling en bijna vijf uur eerder mijn beginpunt.

Noord-Brabant, natuurgebied Zonzeel tussen Hooge Zwaluwe en Blauwe Sluis (foto: René Hoeflaak)

Noord-Brabant, natuurgebied Zonzeel tussen Hooge Zwaluwe en Blauwe Sluis (foto: René Hoeflaak)

Bakker Bakker

En weer denk ik aan bakker Bakker. Dit keer is het mijn maag. Ik fantaseer en ik hoop. Zoals een dolende wandelaar in de woestijn. Ik fantaseer tegen beter weten in over een croissantje, en gevulde koek of over een broodje kaas en een filiaal van bakker Bakker op het verlaten station van Lage Zwaluwe. Je weet immers maar nooit. Maar op het station van Lage Zaluwe is geen plek voor bakker Bakker, lijst Bakker, slager Slager of Dirk de Bots.