Eiland Putten

1 augustus 2014: Wit kerkje aan de rand van Simonshaven. Het kerkje is gebouwd op een vluchtheuvel ter bescherming tegen overstromingen op het eiland Putten (foto: René Hoeflaak)

1 augustus 2014: Wit kerkje aan de rand van Simonshaven op het Zuid-Hollandse eiland Putten. Het kerkje is gebouwd op een vluchtheuvel ter bescherming tegen overstromingen op het eiland Putten (foto: René Hoeflaak)

In Spijkenisse stap ik uit de uit de metro. Na een kwartier slalommen, zigzaggen, dwalen en dolen door een ‘concrete jungle’  waar alles hetzelfde lijkt, niets anders en iedereen bevangen sta ik zo maar en in eens aan de rand van een uitgestrekte polder met oogstrelend groene weilanden, bijpassende weidevogels, onbevangen en fris ogende koeien, oneindig rechte sloten,  aanlokkelijke wandelpaden. Van stad naar land in vijftien minuten.

Kaart van Zeeland en het zuidwesten van Holland uit 1573 (bron: wikimapia)

Kaart van Zeeland en het zuidwesten van Holland uit 1573 (bron: wikimapia)

Voorne en Putten

De dijken aan de horizon verraden de geschiedenis. Want nog maar enkele eeuwen geleden had de landkaart van het zuidwesten van Nederland veel weg van die van Griekenland. Een verzameling eilanden. Waaronder Voorne en Putten met daartussen de Bernisse. Ooit een zeestraat, de Sont van Spijkenisse en Den Briel.  Nu niet meer dan een doezelend zondagmiddagriviertje voor inwoners van Spijkenisse. Ooit een vissersdorp dat vocht tegen overstromingen en brand. Nu een overbelaste groeigemeente zoekend naar een eigen identiteit en met burn-out verschijnselen. Aan de zuidpunt van het eiland ligt Simonshaven. Van woorden als groei en overbelasting hebben ze in Simonshaven nooit gehoord. En van een identiteitscrisis al helemaal niet.

Geervliet

1 augustus 2014: Oud Hoenderhoeksedijk tussen Simonshaven en Geervliet (foto: René Hoeflaak)

1 augustus 2014: Oud Hoenderhoeksedijk tussen Simonshaven en Geervliet (foto: René Hoeflaak)

Van Simonshaven loop ik langs de Bernisse naar Geervliet. In de zon. Over de Biertsedijk en de Oud Hoenderhoeksedijk. Aan het einde van de middeleeuwen was Geervliet het bestuurlijke centrum van een aantal eilanden en standplaats van de Ruwaarden van Putten zoals Cornelis de Witt. Met een beetje fantasie proef, voel en zie ik de historische allure van Geervliet. Maar de sporen van Cornelis de Witt zijn al lang uitgewist. Bij de veertiende eeuwse Onze Lieve Vrouwe Kerk zie ik Cornelis de Witt over het kerkplein richting de Molenstraat lopen. Tijd dus voor een slokje water, een plekje in de schaduw en een petje op mijn hoofd.

Geervliet, 1 augustus 2014: Voormalig stadhuis. Het gebouw zelf dateert uit 1346 (foto: René Hoeflaak)

Geervliet, 1 augustus 2014: Voormalig stadhuis. Het gebouw zelf dateert uit 1346 (foto: René Hoeflaak)