Parijs en Johann Strauss
Vorige week stond ik in Parijs voor het beeld van componist Johann Strauss, de koning van de Weense Wals, Zijn beeld wordt herhaaldelijk beklad. Maar waarom?
Vorige week stond ik in Parijs voor het beeld van componist Johann Strauss, de koning van de Weense Wals, Zijn beeld wordt herhaaldelijk beklad. Maar waarom?
Een wandeling in Siberië brengt mij uiteindelijk bij een vliegtuigpropeller in Marken en het verhaal van zeven Engelse helden. Hun lichamen liggen mogelijk al meer dan zeventig jaar in een vliegtuigwrak op de bodem van het IJsselmeer.
Vandaag 104 jaar geleden: in Rotterdam wordt Joseph Luns geboren. Van 1952 tot 1971 is Luns minister van Buitenlandse Zaken. Zijn voormalige ambtswoning in Den Haag wordt over een maand bij opbod verkocht. Luns was destijds niet al te enthousiast over zijn onderkomen.
Een dwaalspoor leidt uiteindelijk naar het grafmonument van de Antwerpse schilder Jacob Jordaens (1593-1678), slechts enkele meters voor de Nederlands-Belgische grens. Maar waarom daar?
Op het Haagse Valkenbosplein stap ik uit uit de tram. Op weg naar het adres Beeklaan 502, het voormalige woonhuis van Willem Drees, tien jaar lang minister-president van Nederland. Maar dan volgt de twijfel. Want wie zegt dat Drees koos voor de kortste weg?
Land van Altena: In Giessen lees ik op een velletje papier bij enkele blokken beton dat ‘getracht zal worden tot restauratie van de blokken over te gaan’ De blokken zijn nooit gebruikt waarvoor ze bestemd waren. Gelukkig maar.
Wandelen op de Schuineslootweg in Schuinesloot. Het overkomt je. Voor de gemiddelde Schuinesloter wellicht een alledaagse ervaring maar voor mij verre van dat.
Niet eens zo lang geleden: alleen al bij het zien van de stroomversnelling van de beneden gelegen rivier de Dordogne deden de schippers bij het falais St. Front een schietgebedje. […]
Op de Donderberg bij Leersum negeren we een pad naar rechts met aan het einde een toren. Daar heb ik spijt van. Want de toren is niet zomaar een toren.
Een half jaar geleden onthulde burgemeester Aboutaleb van Rotterdam een replica van het standbeeld van ‘De Lastdrager, symbool voor de wederopbouw van Rotterdam. De stad was het beeld bijna vergeten.
Madelon eert de 147 gesneuvelde Turnhoutse soldaten tijdens de twee wereldoorlogen van de vorige eeuw. Haar zwaard verdween veertig jaar geleden uit haar linkerhand.
Vlak voor de start van de ’30 van Zandvoort’ wandelroute sta ik stil bij een monument van Courage en Williamson. Beide Britse autocoureurs verongelukten in de jaren zeventig op het naastgelegen circuit.
Zeeland, Sint-Annaland. Bij het meisjesweeshuis steken we de weg over naar het Schemerspad richting de Voorstraat. De scheve trapgevel van huisnummer 38 verraadt historie en vertraagt onze gang richting de Zeeuwse zeedijk.
Twee jaar geleden onthulde Rotterdam een monument ter herinnering aan de slavenhandel. Op de plek waar tientallen slavenschepen vertrokken via Afrika naar het Caraïbisch gebied. ‘de ziel die vrij is blijft’ zo lees ik op het monument.
Vanaf de Utrechtse Jansbrug zie ik in mijn rechter ooghoek een gevel met de naam ‘Drakenborch’ . Het oudste pand van Utrecht, zo lees ik later. Nog maar vijftig jaar geleden van de sloophamer gered.
Esse.Gans= en Blaardorp en Scheve Overweg. Codetaal voor wandelaars op eenzame diepte? Taal die richting geeft. U leest later maar snel waarom.
Afgelopen vrijdag op de dag af 58 jaar geleden opende uitbater Alan Sytner in een kelder aan de Mathew Street in Liverpool The Cavern Club. Een historische dag.
Enrico Carli is de bedenker van de aanleg van het Camuzzoni kanaal in het Italiaanse Verona. Het kanaal loopt dwars door de stad en is vernoemd naar de toenmalige burgemeester van Verona, Giulio Camuzzoni. De burgemeester zet gevaren om in kansen en zoekt daarvoor contact met Carli. Op de eerste dag van het jaar sta ik voor zijn standbeeld.
Het is kerst. Daarbij past een verhaal over twee kerken, een ontdekkingsreiziger, aan architect en een bisschop . Op een eiland tweeduizend kilometer van hier.
Tijdreizen. Het is mogelijk. In Rotterdam. In een tunnel. Over een afstand van –wat zal het zijn- vijfentwintig meter. Zestien jaar per meter. Het is gratis en je blijft met beide benen op de grond. Het tempo bepaal je zelf.
Na driehonderd jaar de eerste steenlegging van je geboortehuis. Dat overkwam zeeheld Piet Heyn. In Delfshaven in Rotterdam. Dankzij een timmerman en zijn zoon.
Via de smalle straatjes van Zierikzee richting de dijk langs de Oosterschelde vervolgens richting Kerkwerve en over de dijk naar Schuddebeurs weer terug naar Zierikzee. Een prima omgeving om je zintuigen te testen. Ik hoor, ruik, voel en zie……
In IJsland staat de naam van Sigríður Tómasdóttir voor trots, vasthoudendheid en doorzettingsvermogen. Met Sigríður valt niet te spotten, zo merkte ik vorige week in IJsland.
Voor onder meer het magazine Maxatheater bezocht ik vrijdagavond in Den Haag de première van De Witt of Oranje, een rockopera over het turbulente rampjaar1672. Hoofdpersoon is Cornelis de Witt. Na Den Haag is het stuk te zien in Amsterdam en Dordrecht.
Vorige week sprak ik de Amerikaanse journalist, schrijver en televisiecolumnist Peter Ames Carli. Hij schreef biografieën van rocklegendes als Paul McCartney, Brian Wilson en Bruce Springsteen met wie hij maanden intensief contact had. De biografie over Springsteen ontving zowel in Amerika als ver daarbuiten lovende recensies in vrijwel alle toonaangevende kranten, bladen en magazines. In ons gesprek vertelt Carlin over de drijfveren van zijn hoofdpersonen maar ook over die van hemzelf.