Rockopera ‘De Witt of Oranje’

WOFOVoor Maxatheater bezocht ik vrijdagavond in het Theater aan het Spui in Den Haag de première van De Witt of Oranje, een rockopera van de Amsterdamse theatergroep Tafel van Vijf onder regie van Mirjam Koen. De rockopera gaat over de tweestrijd tussen Cornelis de Witt en prins Willem III in het rampjaar 1672, één van de interessantste en meest historische en doorslaggevende jaren in onze vaderlandse geschiedenis.  Maar het is vooral ook het verhaal van Henk (gespeeld door Chiem Vreeken), de knecht van Cornelis, en zijn innerlijke strijd tussen loyaliteit aan zijn meester  en zijn liefde voor Gijsje (Lavulu), de knap gespeelde verpersoonlijking van de  Prins aanhang. De rockopera boeit van de eerste tot de laatste minuut. Toegegeven, mijn voorkennis over de geschiedenis en het leven van de gebroeders de Witt is wellicht bovengemiddeld maar de passende tempowisselingen, de subtiele overgang tussen de twee verhaallijnen, de zorgvuldig gekozen opbouw naar de climax, zorgen ervoor dat ook de minder in geschiedenis geïnteresseerde kijker – jong en oud- zich bijna anderhalf uur zal vermaken. De geprojecteerde teksten en tijdsaanduidingen op het podium helpen daarbij zeker. Net als de muzikale omlijsting en intermezzo’s en van de band Susies Haarlok, waarbij bassist Wessel Schrik als een soort spreekstalmeester annex zeventiende eeuwse nieuwslezer de voorstelling en het publiek door het rampjaar heenloodst en Harald Austbo  zich knap kwijt van zijn  dubbelrol als prins en cellist. Onbewust kies ik partij voor Cornelis, bij wie de kwaal jicht steeds meer begint op te spelen. En dat is een compliment voor de acteerkunsten van de prins (Austbo) en zeker ook voor acteur Herman van Baar in zijn rol als Cornelis.  Grote broer Johan mis je geen moment. Wellicht is dat wel de grootste verdienste van de avond. Of zoals  Gijsje de gevoelens van het volk treffend verwoordt aan het begin van de voorstelling met de vraag  ‘maar waar is Johan?’.  De climax van de avond, de uiteindelijke moord op beide broers, is zoals de broers het hebben gewild. Met verstand,  beheerst en functioneel.   Kortom, De Witt of Oranje is een aanrader. Na Den Haag zal de Rockopera nog te zien zijn in Amsterdam en Dordrecht. Steden die onlosmakelijk zijn verbonden met de geschiedenis en het leven van beide broers.NB: Deze recensie is onder meer ook te lezen op Maxazine.

Den Haag, april 2014, Gevangenpoort: De cel van Cornelis de Witt waar hij de laatste dagen van zin leven doorbracht (foto: René Hoeflaak)j

Den Haag, april 2014, Gevangenpoort: De cel van Cornelis de Witt waar hij de laatste dagen van zijn leven doorbracht (foto: René Hoeflaak)j