In het stadje Freehold in de Amerikaanse staat New Jersey bezocht ik in september de buurt en de plekken uit de eerste twintig levensjaren van gitarist/zanger/held Bruce Springsteen en de eerste honderd pagina’s van zijn autobiografie ‘Born to run’.
Burgemeester Bill de Blasio van New York kondigde vorig jaar aan dat zijn stad het forteiland Governors Island wil transformeren ‘tot een gereanimeerd historisch bolwerk en een magneet voor innovatie en cultuur’. Maar het eiland is vooral ook een ideale plek om aan de hectiek van New York te ontsnappen.
Vandaag 29 jaar geleden reisde ik een etmaal lang met de trein door Mongolië. Op weg van -toen nog – de Sovjet-Unie naar China. Een van de vijf stops in Mongolië was op het ‘spook’station van Sain Shanda. Meer lezen.
In 1989 wandelde ik op mijn gemak onder een slagboom door over de grens van Guatemala naar Honduras. Tijden veranderen. In 2017 is 10 procent van de bevolking van Honduras op de vlucht. Daarom wandel ik in de Nacht van de Vluchteling ook voor de vluchtelingen in Midden-Amerika.
Volgens een artikel van de NOS komen er bijna geen toeristen meer naar het door Rusland geannexeerde schiereiland De Krim. In 2004 reisde ik per trein van Odesa naar De Krim. Dat was toen nog mogelijk. Bij het bladeren door mijn fotoboek borrelen de herinneringen weer naar boven.
The Royal Botanic Gardens, Queens University en het Ulster Museum. Drie ‘aanraders’ voor reizigers naar en in Belfast. Bij elkaar aan de University Road in de wijk Queen Quarter.
19 januari 2017: vorige week was ik in Belfast, Noord-Ierland. Een stad met verhalen. Een stad die je niet loslaat. In mijn eerste blog over Belfast neem ik je […]
14 november 2016: onlangs was ik in Manchester. Met ruim een half miljoen inwoners is Manchester de vijfde stad van Engeland. Bij het noemen van de naam van de oude textielstad […]
In het station Wenen West brachten nog geen jaar geleden honderden vluchtelingen op weg naar Duitsland de nacht door. Voor het station staat een pilaar. Maar niet zo maar een pilaar…..
Koekelberg en Ganshoren, twee buurgemeentes in het Belgische Gewest Brussel. Koekelberg is met ruim één vierkante kilometer in omtrek een van de kleinste gemeenten van België. Toch staat Koekelberg in een rijtje met Rome, New York en Londen.
Hemelsbreed 115 kilometer van elkaar. Breda en Zutphen. Steden met een woelige en bloedige historie, oude stadsrechten en dus met stadspoorten en stadsmuren. Zoals de Tolbrugpoort in Breda en de Berkelpoort in Zutphen.
In de eerste novemberdagen van 2003 verbleef ik zes dagen in het Finse Helsinki. Twaalf jaar later denk ik bij de combinatie mist, motregen en vroeg invallende duisternis nog altijd terug aan die zes Finse novemberdagen. Twaalf jaar geleden wordt gisteren….
Vorige week stond ik in Parijs voor het beeld van componist Johann Strauss, de koning van de Weense Wals, Zijn beeld wordt herhaaldelijk beklad. Maar waarom?
De Geniedijk moest Amsterdam beschermen tegen vijandelijke aanvallen. In 1889 begonnen in opdracht van het Ministerie van Oorlog de eerste graafwerkzaamheden. De tijd vloog. En die vliegende tijd was uiteindelijk de grootste vijand.
Niet eens zo lang geleden: alleen al bij het zien van de stroomversnelling van de beneden gelegen rivier de Dordogne deden de schippers bij het falais St. Front een schietgebedje. […]
Binnenkort bestaat deze weblog zes jaar. Op 8 juni 2009 plaatste ik mijn mijn eerste blogpost. In slechts 76 woorden schreef ik over een bezoek aan Barcelona. Over balkons met […]
Madelon eert de 147 gesneuvelde Turnhoutse soldaten tijdens de twee wereldoorlogen van de vorige eeuw. Haar zwaard verdween veertig jaar geleden uit haar linkerhand.
Enrico Carli is de bedenker van de aanleg van het Camuzzoni kanaal in het Italiaanse Verona. Het kanaal loopt dwars door de stad en is vernoemd naar de toenmalige burgemeester van Verona, Giulio Camuzzoni. De burgemeester zet gevaren om in kansen en zoekt daarvoor contact met Carli. Op de eerste dag van het jaar sta ik voor zijn standbeeld.
Het is kerst. Daarbij past een verhaal over twee kerken, een ontdekkingsreiziger, aan architect en een bisschop . Op een eiland tweeduizend kilometer van hier.
In IJsland staat de naam van Sigríður Tómasdóttir voor trots, vasthoudendheid en doorzettingsvermogen. Met Sigríður valt niet te spotten, zo merkte ik vorige week in IJsland.
Vorige maand bezocht ik het Blauwe Huis, een door Turkse militairen bewaakte villa in de bossen bij Mavi Kosk in Noord-Cyprus. De villa staat voor geheimzinnigheid en rookgordijnen. Alles is geheim. Het lijkt alsof ik een middagje mee draai op de set van de James Bondfilm Thunderball
‘Our leader was sitting here’, Trots leidt Altay Sayil ons door de donkere en voormalige ambtswoning van Dr. Fazil Küçük de eerste vice president van Cyprus. Een eiland met twee halve waarheden.
Tientallen vrijwilligers sjouwen zaterdagmiddag op de Grote Markt in Leuven af en aan met dozen vol begonia’s voor het aanleggen van een bloementapijt ter herdenking aan het begin van de Eerste Wereldoorlog. Even verderop staat het standbeeld van Erasmus en denk ik aan oorlogen en begonia’s. Over ‘het lof der zotheid’…….
Na het lezen van het boek De Ware Vrijheid over het leven van de gebroeders de Witt wandel ik toch met een andere blik door Den Haag. Eeuwen vervagen. Een blog over het bezoek aan het andere Den Haag…..
Wijk bij Duurstede sluit zich aan bij een exclusieve rij van tijdelijke, historische en traditionele (stand)plaatsen als Ootmarsum, Horn, Oostkapelle, De Baak, Oudenbosch, Oudheusden, Bergen op Zoom, Schoonhoven, Lochem, Harderwijk, Uden, Middelburg en Kampen. Een exclusieve rij in een bijzondere traditie.
Rene Hoeflaak 