Op een kwartiertje lopen van de metro in Spijkenisse sta ik aan de rand van een uitgestrekte polder met uitgestrekte weilanden en aanlokkelijke wandelpaden. Na drie uur wandelen in de zon zie ik in Geervliet Cornelis de Witt op straat lopen. Dan is het dus tijd om de schaduw op te zoeken.
Rotterdam: Van het Noordereiland naar de Heijplaat. Met de auto een stukje van nog geen kwartier. . Lopend ruim twee uur. Dus die keuze is snel gemaakt. Lopend dus. En als het even kan met een omweg. Van tien uur.
We gaan terug naar de vorige eeuw. Die is nog maar enkele uren begonnen als Hub van Doorne wordt geboren. Vijftig jaar later rolt de eerste DAF truck van de lopende band. En dan is het juli 2014…..
The Valley. Klinkt als een aantrekkelijk bergachtig wandelgebied ergens in The Rocky Mountains in Colorado, USA. Maar ook het platte Nederland heeft zijn eigen Valley. Met olifantsgras.
Edgar Burgos, zanger en oprichter van Trafassi stond dit weekend op het podium van North Sea Jazz en werd vorig jaar koninklijk onderscheiden. Frisdrankmerk Fernandes eert Burgos deze zomer met […]
Voor Peperlink sprak ik met Paul Veldhuijzen. Paul is een man met een missie. Met sport wil hij mensen en culturen met elkaar verbinden. In 2010 begon hij met het […]
Voor Groenroodwit sprak ik deze week met Carmelita Haynes. Zij is voorzitter van Stichting MammaeCare Body and Mind. De stichting wil in Suriname een inloopcentrum beginnen voor vrouwen met borstkanker. Lees hier het […]
In de winters in West-Afrika. In de zomer dobberen op een plas in Nederland en af en toe een visje pikken. Honderd jaar geleden de gewoonste zaak van de wereld. Met duizenden tegelijk. Nu is dat wel anders. Toch zijn er nog steeds plekken in Nederland waar die traditie voortleeft.
Oss uit. Altijd lastig. Want eigenlijk weet ik niet wat ik van Oss moet denken. Oss is niet te plaatsen.
De dijken bij Melissant scheiden Dirksland al eeuwenlang van de zee. Een zee die geen zee meer is maar een fraai natuurgebied met lange eindeloze zeedijken.
Bij De Krim denk je aan Florence Nightingale, Poetin, Jalta en de Zwarte Zee. Maar niet aan autobedrijf Snippe of camping de Bourgondiër. En al helemaal niet aan straten met oranje vlaggetjes. In De Krim hebben we eigenlijk niets te zoeken. Verderop, op het terras van café de Casteleyn in Elim maken we kennis met het echte oaseleven. Een verhaal over twee dorpen.
Crowdfunding is essentieel om de documentaire ‘Walking in the opposition’ over het leven van Adrian Borland (1957-1999), voorman van The Sound, af te ronden. Initiatiefnemer Jean-Paul van Mierlo en filmmaker Marc Waltman logeerden onlangs in het ouderlijk huis van Borland. ‘Het was bijzonder, emotioneel en spannend., aldus van Mierlo.
Het moest zo zijn. De spontane en ongedwongen hereniging van Graham Parker & The Rumour. Die ongedwongenheid betaalt zicht uit in Paradiso. In positieve zin wel te verstaan. Op zijn donkere bril na heeft de tijd en het leven het Angry Young Man imago van Parker ingehaald.
Uit de avondkrant Chronicle Live van enkele weken geleden: ‘ Joe Harvey was the last Newcastle United manager to bring home major silverware – and now he’s been forever immortalised in bronze’. Joe Harvey is één van de vele helden van het voetbal in Newcastle.
Paul Weller begint zijn uitverkochte show in Den Haag met Sunflower. Alles klopt vanavond en na twintig nummers wil eigenlijk niemand naar huis. Ook Weller niet.
Kings of Leon is weliswaar zelf de aanleiding voor een groot feest in het stadion van Newcastle, zaterdagavond. Maar de band staat erbij en kijkt er naar. Na pas een half uur richt de 32-jarige zanger en voorman Caleb Followill zich tot zijn publiek in het St. James’ Park. Maar maakt het uit?
Bijna vijftig jaar lang gaat Jeff Beck al door het leven als één van ’s werelds beste gitaristen. Beck speelde met veel bekende artiesten van zijn generatie. zoals Stevie Wonder, Mick Jagger, Rod Stewart, Phil Collins, Tina Turner. En ga zo maar door. Beck is geen man van woorden. In Utrecht spreken zijn vingers en snaren.
Watertoren De Meije, beter bekend als Pietje Potlood is al meer dan tachtig jaar een markeerpunt in de horizon van de uitgestrekte polders rondom Bodegraven. Op de Zwammerdamse brug kijk ik terug. Op de dag, naar de gesloten ijsbaan en naar Pietje. Maar zelfs Pietje is niet meer te zien.
De komende nacht is het zeventig jaar geleden dat een Engelse bommenwerper tijdens een luchtgevecht met de Duitsers boven Werkendam neerstortte in een polder bij Hank. Pas in 2005 werden de lichamen geborgen. ‘Tony had een slecht voorgevoel’ aldus de schoonzus van één van de bemanningsleden.
Vanuit België drijven zwarte en brekende wolken ons land binnen. Hagelstenen kletteren op het wegdek. Spannend is een beter woord. Eigenlijk is het niet leuk meer. De bliksem zoekt zijn grenzeloze weg in de weilanden om mij heen. Vluchten kan niet meer. Schuilen al helemaal niet. Maar dan….
In een tempo zoals Amerika het al ruim vijftien jaar gewend is trekt de band Drive By Truckers deze week ook in Europa van stad naar stad. In het Amsterdamse Paradiso bezwijken de verhalen onder het geluid. Waarom niet een tandje minder…?
De saaiheid van de Killeweg bij Hank wordt onderbroken door een doodlopende weg met de naam Boerenverdriet. Maar van waar het verdriet?
Het uitverkochte optreden van Echo & The Bunnymen in Utrecht gisteren, was één van de laatste optredens in het oude ‘Tivoli’ aan de Oude Gracht. Een in alle opzichten nostalgische avond dus. Maar toch ook weer niet…
Normaal zanger Ben Jolink ging er op school. Net als trainer Guus Hiddink. Nu is Villa Ruimzicht een hotel aan de rand van het centrum van Doetinchem. Met foto’s van Guus Hiddink aan de muur. En kamers met badjassen die koninklijke allure verraden.
In februari berichtte ik over mijn activiteiten als Taalcoach voor Peperlink in Rotterdam-Zuid. Het aantal deelnemers breidt zich iedere week uit. Het enthousiasme, de hoorbare vorderingen en resultaten en vooral het plezier van de deelnemers inspireren en stimuleren. Peperlink en ik willen dan ook graag doorgaan met taalactiviteiten. De hulp van vrijwilligers is daarbij wel noodzakelijk.
