Een wandeling rondom het Belgische Ath bracht ons in augustus over glooiende paden, overwoekerde spoorlijnen via een verlaten gehucht naar het beginpunt van de rivier de Dendre. In het Nederlands bekend als de Dender. ‘Een eigenzinnige rivier’ aldus het toeristenbureau van de naburige provincie Oost- Vlaanderen. En een rivier die mijn topografische kennis van België deed opschroeven.

Het Franstalige Ath ligt in de Waalse provincie Hainuit (Henegouwen) en telt dertigduizend inwoners. Het stadje kende een roerige geschiedenis met een Frans en Nederlands verleden en ging zwaar gebukt onder de beide wereldoorlogen in de vorige eeuw.
Oorlogsmonument en een dorpsplein
Net als in ieder ander dorp in België vind je ook in Ath een monument met namen van alle militaire en burgerlijke slachtoffers van de Tweede en vooral Eerste wereldoorlog. Slechts enkele uren voor de definitieve en beslissende wapenstilstand sneuvelde in de nacht van 10 op 11 november 1918 in Ath nog een Britse soldaat.
Net zoals zoveel andere plaatsen in Belgie heeft ook Ath een centraal plein met cafe’s en terrassen en net als zoveel andere plaatsen waar ook ter wereld vind je ook in Ath de leukste en gezelligste café’s even buiten het centrum. Maar dat terzijde. Want de paden lonkten.


Lanquesaint
Vanaf het centrum van de stad en het Esplanadepark wandelden wij in oostelijke richting over licht hellende paden en wegen naar het 400 inwoners tellende gehucht Lanquesaint met straatnamen als Rue du Croquet en een eeuwenoude kerk. En kruisten wij zowel aan de rand van Ath als twee uurtjes later een overwoekerde spoorlijn met versleten dwarsliggers. Eigenzinnig bijna. Maar met dwarsliggers kom je het verst, zo hoorde ik onlangs iemand zeggen. Dus op naar de Dendre.
Er gaan treinen naar en van het station van Ath, maar vast niet over dit spoor met dwarsliggers die hun eigen weg gaan. Hoe dan ook: na onze laatste overgang over het spoor met de bekende broze dwarsliggers bereikten we al snel de Dendre. Hoofdonderwerp van dit verhaal.




De Dendre en de Schelde
De Dendre begint even verderop in Ath. Daar waar de rivieren Oostelijke en de Westelijke Dendre samenkomen om vervolgens in noordelijke richting door te stromen onder de naam Dendre. En 65 kilometer verderop te eindigen als de Dender in – waar anders- Dendermonde en aan te sluiten op de Schelde richting Antwerpen.
Door een getijdesluis tussen de Dender en de Schelde kent de Dender geen eb en vloed. Maar dat maakt de rivier niet minder onvoorspelbaar. Integendeel.

12 sluizen
Het is namelijk vooral zware regenval die het waterpeil doet stijgen en hard doet stromen en de rivier daarmee een onvoorspelbaar en grillig imago heeft opgeleverd. Maar liefst 12 sluizen moeten de grillige bijna ‘dwarsliggende’ waterstanden van de Dendre beheersen.
Dat verklaart wellicht ook waarom het toeristenburo van Oost-Vlaanderen de Dender bestempelt als ‘eigenzinnig’. Maar dat geldt eigenlijk ook wel voor de dwarsliggers op de verlaten sporen bij de rivier.
En voor de wandelpaden en de cafe’s buiten het centrum van Ath. Eigenlijk wel voor heel Ath. Daar bij de dwarsliggende Dendre. Een rivier die ik niet meer zal vergeten.

Dat verklaart wellicht ook waarom het toeristenburo van Oost-Vlaanderen de Dender bestempelt als ‘eigenzinnig’. Maar dat geldt eigenlijk ook wel voor de dwarsliggers op de verlaten sporen bij de rivier.

.
Categorieën:Stad en land