Vanaf de Finse hoofdstad Helsinki reisden we in honderd minuten met de trein naar Tampere, de tweede stad van het land. De Hämeensilta brug verbindt niet alleen het station met het stadscentrum maar was ook het begin- en middelpunt van een fraaie stadswandeling.

Vanaf het treinstation van Helsinki rijden er dagelijks tientallen treinen van en naar Tampere. Net als in Nederland zijn er snelle en minder snellere verbindingen. Afhankelijk van het aantal stops.

Wij namen de sneltrein van 10.20 uur in de ochtend met stops in Pasila en Tukkurila en aankomst om 11.58. Een treinreis langs vooral uitgestrekte velden afgewisseld met bossen. En zo nu en dan een verlaten piepklein dorpje met enkele vrijstaande typisch Scandinavische (houten)huizen.   

Fins en Zweeds

Tampere ligt op 180 kilometer afstand van Helsinki. Finland is tweetalig. Fins en Zweeds. Veel, bijna alle steden, straten en stations in Finland hebben dan ook twee namen. Toen ik er in 2003 voor het eerst was, zag ik zelfs ook Russische straatnamen in Helsinki. Maar die staatnaamborden zijn vrijwel uit het straatbeeld verdwenen.

Tammerfors. Welkom in Tampere

Hoe dan ook: de tweede naam van Helsinki is Helsingfors en die van het 150 duizend inwoners tellende Tampere is Tammerfors. Dus niet schrikken als je bij het uitstappen op het station de naam Tammerfors ziet staan. Je bent in Tampere.

Tegenover het station is de aan te raden Finse pub Ale Pupi. Met opvallend snel drinkende en niet al te spraakzame locals en een – voor Finse begrippen- aardige en praatgrage barkeeper, die ons on-Fins begroette met een hartelijk ‘Welkom in Tampere’ .

Hämebrug

Het station en de pub liggen aan het begin van de Hämeenkatu, een straat die als een slagader door de stad loopt en ons na enkele honderden meters ook op Hämeensilta brug brengt, ook bekend als de Hämebrug. De zeventig meter lange en bijna honderd jaar oude brug overspant het Tammerkoski kanaal en is een van de bekendste bezienswaardigheden van de stad.

Niet alleen door het uitzicht vanaf de brug op het kanaal of haar centrale ligging maar vooral door de vier standbeelden op de rand van de brug.

Koopman en jager

De drie naakte mannelijke en een vrouwelijke standbeelden stellen een belastinginner, koopman, een jager en een Finse maagd voor en zijn ontworpen en gemaakt door de Finse beeldhouwer Wäinö Aaltonen. De beelden verschenen in 1948 op een Finse postzegel.

Rode verklaring

Vrijwel direct na de brug, wandel je vanzelf op het centrale plein. En dat gold ook voor ons. Het indrukwekkende stadhuis uit 1890 heeft een balkon zoals een balkon van een stadhuis bedoeld is, viel meteen op en leek ons uitermate geschikt voor balkonscenes.

Zoals in 1905. Toen vanaf het balkon ten overstaan van een grote menigte  de ‘rode verklaring’ werd voorgelezen. Een historisch en belangrijk moment in de weg naar de latere afscheiding van Rusland.

Finlayson

Op hetzelfde plein zagen we tegenover het stadhuis het in 1904 gebouwd theater van Tampere met daartussen op enige afstand het hoofdgebouw van Finlayson, een voormalige textielfabriek en aanjager van de groei en ontwikkeling van de tweede stad van Finland.

Uitgaan en festivals

Het voormalige fabrieksterrein van het in 1820 opgerichte Finlayson is – net als zoveel voormalige fabrieksterreinen in andere steden- getransformeerd tot een hip en creatief uitgaansbolwerk.

In de ‘Finlayson’ wijk is het hele jaar door van alles te beleven. Er is een concertzaal, er zijn musea en er worden festivals georganiseerd. Er zijn restaurants en café’s en uiteraard is het een broei- en verzamelplaats van start- ups en jonge ondernemers.

Kathedraal

Niet ver van Finlayson staat de kathedraal van Tampere. En voor we het wisten zaten we dan ook in de tuin van de in 1897 gebouwde Dom van Tampere om te lezen dat het de hoofdkerk is van de Evangelisch-Lutherse kerk van het gebied Tampere is.

Postikatu brug

De Postikatu brug over het spoor bracht ons zowaar in een verlaten wijk achter het station. Een onbedoelde signaal om koers te zetten naar de Ale Puppi. Het begin- en eindpunt van ons bezoek aan Tampere. We voelden ons welkom in Tampere. NB: lees hier het verhaal van mijn verblijf in Helsinki in 2003.