Athene (1)

Athene, donderdagavond jl; Pallados, een zijstraatje van de Athinas (foto: René Hoeflaak)

De Grieken schrijven hun mening graag op muren en gebouwen. Zij doen dit al duizenden jaren. Of het nu gaat om rotstekeningen, geschriften uit de Bronstijd,  protestleuzes tegen de Italiaanse nazibezetting of tijdens de staatsgreep in 1967,  strijdkreten van voetbalsupporters of de economiche protesten van nu. Het woord “graffiti” is dan ook niet voor niets afgeleid van het Griekse woord “Graphi“, dat “schrijven” betekent. Graffiti is, in zekere zin, onderdeel van de Griekse beschaving. Er zijn zelfs boeken, reisgidsen en weblogs over Graffiti in Athene.

Athene, gistermiddag; Willekeurige gevel in het centrum (foto: René Hoeflaak)

 

Maar deze Griekse vorm van beschaving kan ook doorslaan en heeft – in ieder  geval op mij- een averechts valkuileffect. Dit weekend was ik in Athene. Er is vrijwel geen gebouw of muur in het centrum van Athene te vinden zonder opschrift, leuze, tekening, kreet of kras. Met name in het gedeelte tussen het Omoniaplein en het Syntagmaplein. Een suggestie voor een leuke toeristische wandelopdracht van de VVV van Athene; “Fotografeer tien gebouwen zonder een bekladde muur tussen de het Omonia en het Syntagmaplein“. Mij is het in ieder geval niet gelukt. Ofwel; hoe schoonheid overgaat in lelijkheid. Maar over smaak valt niet te twisten. Zoals vriend en oud-collega Patrick al zei: “Wat grof was voor de Romeinen, was immers fijn voor de Grieken”.

Athene, gisteren; Athinai, de straat tussen het Omoniaplein en Monastiraki (foto: René Hoeflaak)