Berkel en Rodenrijs

Zaterdag in oktober. Een half uur na zonsondergang. Ik begeef mij in de gemeente Lansingerland, de paraplunaam voor de plaatsen Bleiswijk, Bergschenhoek en Berkel en Rodenrijs. De weerspiegeling over de Berkelse Plas inspireert tot een blokje tekst.

Zaterdag 6 oktober 2012: Het Berkelse meer in Berkel en Rodenrijs (foto: René Hoeflaak)

Eeuwenlang voerden turfschepen af en aan vanuit de polders bij en rondom de dorpen Berkel en Rodenrijs naar omliggende steden zoals Delft, Rotterdam en Den Haag. De groeiende veenplassen sloten de twee veendorpen steeds meer in. De situatie werd met het jaar spannender. Zeven molens brachtten in de jaren zeventig van de achttiende eeuw redding en maalden de veenplassen droog. De vruchtbare bodemgrond leek een groene goudmijn en bracht Berkel en Rodenrijs groente en fruit. De Berkelse synoniemen voor welvaart en voorspoed. De vruchtbaarheid van de veengronden had een virale werking.  De “oude” Onze Lieve Vrouwe Geboortekerk dateerde nog uit de tijd van veenplassen en turfschepen maar bleek al snel na de droogleggingen te klein. Nog geen honderd jaar na de komst van de eerste molen maakte de oude kerk plaats voor een fris en fruitige versie aan de Noordeindseweg. In 2009 werd de kerk door de NCRV uitgeroepen tot mooiste kerk van Zuid-Holland. Vanaf de Berkelse Plas is daar – een half uur na zonsondergang- wel iets voor te zeggen.