Tags

Hoek van Holland

Vandaag reisde ik naar station Hoek van Holland voor route 1. (van station Hoek van Holland naar station Maassluis West) uit de bundel wandelsporen van Marycke Janne Naber.  Zie ook mijn bericht van enkele weken terug. De bundel is uit 2004 en er sindsdien veel veranderd in Hoek van Holland, zo bleek vandaag. Aan het begin van de wandeling blijkt ANWB paddestoel 26002 verdwenen en mis ik een “houtsnipperpad” naar links dat nu overigens een asfaltpad is. En zo zijn er nog wel meer relevante aanwijspunten uit 2004 verdwenen. Via een omweg en met behulp van mijn kompas kom ik uiteindelijk op de Nieuwlandse dijk – onstaan na de St. Elisabethsvloed van 1421- terecht. Links steekt de Nieuwlandse Molen boven de kassen uit. Ik ben weer op koers.

Hoek van Holland; De Nieuwlandse molen uit 1574 is in 1985 5,6 meter verhoogd om boven de kassen uit te blijven steken (foto: René Hoeflaak)

De molen is de oudste nog werkende poldermolen van ons land. In het Staelduinse Bos wandel ik langs Duitse oorlogsbunkers. Na de oorlog gebruikt als wapendepot en nu in gebruik door vleermuizen.

Niet lang daarna gaat het voor wat betreft de route mis. De bielzenbrug over het Nieuwe Oranjekanaal is verdwenen. De gloednieuwe asfaltweg langs het kanaal en vele recyclingbedrijven buigt naar Hoek van Holland en niet naar Maassluis. Over de dijk langs het spoor wandel ik weer richting de Stena Line en terug naar het beginpunt, bijna vier uur later en met een kleine twintig kilometer in de benen. De Oranjeplassen; een andere keer dan maar.