Ik stel je graag voor aan Rikus Poes. Zijn niet alledaagse bronzen standbeeld – op een brommer- trof ik aan op het Noordijs in het Friese Harlingen. Hij schreef vijftigduizend verhalen over deze Friese stad. Daar blijkt een interessante periode aan vooraf te gaan.

Rikus Poes was in de vorige eeuw een bekend figuur in Harlingen. Hij reed tussen 1952 en 1978 dagelijks op zijn brommer met fietstassen door de stad op de (terug)weg van een verhaal uit de stad voor de Harlinger Courant. Bijna iedere Harlinger uit die tijd moet hem wel hebben gekend.

Poes, Drost en Zielstra

De bijnaam Poes dankt hij aan zijn voorouders. Een naam die van generatie op generatie werd overgedragen, zo las ik in een artikel van Henry Drost in NNP Nieuws uit 2017 naar aanleiding van de onthulling van zijn door Henk Zielstra ontworpen beeld. Drost schreef ook een 100 pagina’s tellend boek over Rikus Poes.

1913 en bakkerij

Rikus werd op 19 april 1913 geboren onder de naam Hendrikus Attema. Pas op zijn 39e ging hij aan de slag als journalist voor het Harlinger Courant.

Vanaf zijn 13e werkte Rikus bij een bakkerij. Door gezondheidsproblemen moest hij na meer dan 20 jaar – kort na de Tweede Wereldoorlog- stoppen met brood bakken.

Canadese onderduiker

Van een Canadese onderduiker in zijn ouderlijk huis leerde hij Engels spreken. Dat leverde hem na de bevrijding een job als tolk van de Canadese troepen in Europa op.

Na daaropvolgende banen als kelner en barman kwam hij via een vriend uiteindelijk begin jaren vijftig in dienst bij het Harlinger Courant.

Met zijn perskaart op zak trok de zelf didact Rikus op de brommer (met embleem van een poes) 26 jaar lang razend door de stad voor het schrijven van verhalen en berichten voor zijn eigen rubriek ‘Langs de straat’.

Man naar mijn hart

In die 26 jaar schreef hij ruim 50 duizend berichten. Naar eigen zeggen op zoek naar het nieuws achter het nieuws. Zijn verhalen eindigde hij steevast met een gedicht. In 2017 kreeg hij een standbeeld. Op het Noordijs in Harlingen.

Rikus moet een man naar mijn hart zijn geweest.