René van Diemen bezocht maar liefst 223 optredens van Bruce Springsteen. Van Amerika tot en met Australië. En altijd vooraan en met een camera. Hij maakte duizenden foto’s waarvan enkele door The Boss zelf werden uitgekozen voor plaatsing bij live cd’s. Ik sprak met René over zijn interesse voor Bruce Springsteen. Want fan wil hij zich niet noemen. ‘Je zal mij niet voor een hotel zien staan’ .
René: ‘alhoewel ik Bruce Springsteen 1976 al eens op de radio had gehoord met ‘ Born to Run’ , werd het zaadje pas echt twee jaar later geplant, toen bij iemand thuis de LP ‘Darkness on the Edge of Town’ WERD gedraaid. Dat raakte mij. Het was een bijzonder moment. Ik kon dan ook niet wachten tot de release van zijn volgende plaat’.
Eind jaren zeventig waren muziekbladen en platenzaken de informatiebronnen over nieuw uit te brengen elpees. René woonde in die tijd in het Gooi. Maandenlang ging hij wekelijks naar een platenzaak in Hilversum met telkens dezelfde vraag. ‘Wanneer komt de nieuwe Bruce plaat uit, is er al nieuws?. Uiteindelijk verscheen in oktober 1980 ‘The River.
Ahoy Rotterdam
Het verschijnen van ‘The River ging gepaard met de aankondiging van een tournee door Europa met een optreden in Ahoy in Rotterdam. De voorverkoop was in november 1980. ‘’ik had enthousiaste verhalen gelezen over de live optredens van Bruce in Amerika. Mijn broer ging‘s nachts voor de voorverkoop in de portiek liggen bij de Nieuwe muziekhandel in de Leidsestraat in Amsterdam. Ik volgde een paar uur later. Er was een lange rij. In die tijd heel bijzonder’ aldus René.
De show was snel uitverkocht. Er werd een tweede optreden in Ahoy aangekondigd. Ook voor dat uitverkochte optreden lukte het René en zijn broer kaartjes te bemachtigen. In de rij voor de voorverkoop ontmoette René iemand met wie hij later zijn Bruce single Badlands ruilde voor cassettebandjes met live opnamen van een Amerikaans optreden in Passaic New Jersey. Die opnames maakten zijn enthousiasme alleen maar groter.
Muziek en fotografie kwamen samen
Het eerste optreden was op 28 april 1981. De verwachtingen waren hoog gespannen. René: ‘Van jongs af aan was mijn hobby fotograferen en dus nam ik mijn camera mee. Het was in alle opzichten een bijzonder optreden. Zo waren er alleen zitplaatsen en ik moest mijn camera naar binnen smokkelen. Mijn twee hobby’s muziek en fotografie kwamen er samen. Ik had meteen het gevoel dat ik iets bijzonders zag en hoorde. Zijn inzet, energie en het contact met het publiek maakte veel los. Dit was veel en veel beter dan de eerdere concerten die ik van andere artiesten had bezocht. Bij de toegift rende iedereen van zijn zitplaats naar voren en volgde een zogenaamde stage rush. Ik was de tweede avond dus voorbereid’
1985: naar Parijs en Rotterdam
In de zomer van 1985 bezocht René zijn eerste Bruce optreden in hetbuitenland. In Parijs, enkele weken na de optredens in de Rotterdamse Kuip. René:‘gewoon gekocht bij het VVV ofzo en een busreis. Ik stond helemaal vooraan met mijn camera. Er waren 90 duizend toeschouwers ’’
In 1981 waren zijn foto’s te zien in een platenzaak in Hilversum (die nog steeds bestaat overigens) en van het een kwam het ander. Er volgde aanvragen voor foto’s uit Japan, Amerika en andere landen. Het was in het pré internet tijdperk, dus foto’s waren niet overal verkrijgbaar’ De in 1987 opgerichte Bruce Sprongsteen Vereniging bracht een blad uit en gebruikte mijn foto’s ook veelvuldig.
Van Amerika tot en met Australië, vanuit Madrid naar het werk
René kreeg internationaal steeds meer vrienden, contacten en bekenden in het Bruce Springsteen circuit die elkaar tot aan de dag van vandaag helpen aan kaarten en overnachtingen. Vanaf de jaren negentig reist hij dan ook de gehele wereld over voor Bruce Springsteen concerten. Van Australië tot en met Amerika. De totaal teller staat inmiddels dan ook op 223. Hij doet daar zelf redelijk gelaten over. ‘’ een goede Amerikaanse vriend heeft er drie a vier keer meer bezocht’’’.
Inmiddels is René gepensioneerd maar het combineren van werk en zijn Bruce Springsteen reizen leidde in het verleden nog wel eens tot uitdagingen. ‘’het kost veel tijd. Het is wel eens voorgekomen dat ik zondagavond een optreden in Madrid bezocht, de nacht op het vliegveld doorbracht en maandagochtend heel vroeg het vliegtuig nam, thuis even ging douchen en dan door naar mijn werk ging’ zo vertelt René.
Goed of zeer goed
Tot 2008 kocht René zijn tickets op eigen houtje en zorgde hij er zelf voor met zijn camera altijd vooraan te staan. Vanaf 2008 kreeg hij toegang tot optredens via een fotopas van de Springsteen website Backstreets.
Zoals gezegd zag Rene 223 shows van Bruce Springsteen. Over de gehele wereld. Echt grote verschillen, op de steeds wisselende setlist na, zijn er naar zijn mening desgevraagd niet.’ Hooguit is er bij het ene optreden iets meer gedrevenheid dan de andere en is dat de start wellicht iets stroever. En ook zijn stem is wat minder. Bruce heeft wellicht wat minder energie maar nog altijd meer dan een gemiddelde veertiger. Zes jaar geleden sprong hij nog op een piano maar dat doet hij niet meer. Maar uiteindelijk zijn de optredens of zeer goed of goed. Slechte shows zijn er niet’’
Helsinki
Toch zijn er optredens die Rene extra zijn bijgebleven. Zoals die op een wijngaard in Australië of het langste Bruce Springsteen optreden ooit. In Helsinki met een speeltijd van vier uur en zeven minuten. En uiteraard de eerste show in Rotterdam, in 1981.
Iedere maand en tijdens tournees na ieder optreden brengt Bruce Springsteen een live-opname CD uit op nugs.net. Vijf keer werden daarbij de foto’s geplaatst van René van Diemen. ‘’Ik krijg dan een mail van zijn staf, dat hij de foto’s zelf heeft uitgekozen’’ .
Kalender en de kus
Sinds vorig jaar brengt René ook een Bruce Springsteen kalender uit met daarop zijn eigen foto’s. René:‘’ het idee van de kalender ontstond toen iedereen zelf foto’s begin te maken en er geen vraag meer was voor losse foto’s’’. Een van zijn mooiste foto’s vind hij nog altijd die van de kus van Clerence Clemens in 1985 in het Feijenoord stadion.

Clarence Clemens in Paradiso
Op de vraag of hij Bruce Springsteen wel heeft eens ontmoet, volgt een opvallend onderkoeld en ook wel verrassend antwoord.’’Nee, maar Ik zit eerlijk gezegd niet eens zo te wachten op een gesprek of ontmoeting. Sommigen gaan urenlang voor hotels staan wachten. Zo´n type ben ik niet. Ik deel zijn standpunten en ideeën en hou van zijn muziek maar ik doe niet aan verafgoding of star chasing. Enkele E Street bandleden heb ik overigens wel ontmoet zoals de inmiddels overleden Clarence Clemons in de kleedkamer van Paradiso’
Anfield en 1 meter 96
Nu de magazine Backstreets onlangs is opgeheven moet René weer zelf kaartjes gaan kopen. Voor 2024 staat de teller op 13 optredens. In 2025 zal hij in ieder geval weer vooraan staan bij optredens in Manchester, Liverpool (Anfield stadion), Lille, Berlijn, Milaan en San Sebastian. ‘’Ik doe zelden mee aan zogenaamde roll calls, waarbij je je steeds moet melden bij het stadion voor een plek bij het podium, alhoewel het wel zo gezellig is om met zijn allen te wachten. Als je bij het openen van de poorten naar binnen gaat heb je ook een goede plek. Ik hoef niet perse strak vooraan te staan. Met mijn 1 meter 96 kijk ik over de eerste rijen heen ’’ .

Waar Rene daarbij vooral naar uitkijkt is het algemene gevoel van het met vrienden delen van dezelfde passie. “ Onder mijn beste vrienden zijn Belgen, Spanjaarden. Amerikanen en vooral Italianen. Als er lang geen shows zijn spreken we ook af. Het sociale aspect is erg belangrijk’’
Dat zal Bruce Springsteen als muziek in de oren klinken.
Mijn interview met René van Diemen is niet het eerste artikel over Bruce Springsteen. Lees hier over mijn bezoek aan Freehold, de plaats waar Bruce Springsteen opgroeide. En hier mijn andere artikelen over Bruce Springsteen.

Categorieën:Stad en land




