Vorige maand namen we de veerboot van Hoek van Holland naar Harwich! In plaats van verder door te reizen, Engeland in, was Harwich ons eindpunt en verbleven we enkele dagen in Dovercourt, onderdeel van Harwich. Dovercourt boeit, steelt je hart en je kan er alle kanten op! Maar je moet het wel zien om het te begrijpen!

Mayflower

Vanaf Harwich Harbour ben je in drie minuten op station Dovercourt, de volgende halte. Het station van het zevenduizend inwoners tellende Dovercourt is gebouwd in 1854 en ligt aan de Mayflower, een spoorlijn van 18 kilometer van Harwich Town naar het eveneens in het district Essex gelegen Manningtree.

Daar kan je vervolgens overstappen op de trein naar London Liverpool Street, honderd kilometer verder. Of andere steden zoals Norwich. Tijdens ons verblijf in Dovercourt namen wij de trein naar Colchester, de oudste stad van Engeland en Ipswich. Prima steden voor een dagtripje en binnen een uurtje vanaf Dovercourt – met een overstap dus in Manningtree- te bereiken. Lees verder na de foto.

Vooraf een kaartje kopen op de Mayflower line, vernoemd naar het beroemde zeilschip met Pilgrims, bleek niet nodig. ‘‘Want het ontbreekt de stations aan de Mayflower line vaak aan loketten’‘ aldus de vriendelijke en vrolijke conducteur in de opvallend schone trein. Lees verder na de foto

Koning Edward VII

Ook Koning Edward VII reisde met de trein via de Mayflower line naar Dovercourt. Op 19 mei 1905 stapte hij uit de trein op het station van Dovercourt!

Het was het eerste bezoek van een Britse Monarch aan het nederige en kleine Dovercourt! Lees verder na de foto!

John Bagshaw

Het station was er wellicht niet geweest zonder het lobbywerk van parlementariër John Bagshaw een halve eeuw eerder! Lees verder na de foto

John Bagshaw (1784-1861) was niet alleen parlementariër namens Harwich maar ook ondernemer en visionair. Hij dacht groots en realiseerde midden negentiende eeuw zijn plannen om het (toen en nog altijd) kleine en nietige Dovercourt op de kaart te zetten.

Als toeristische trekpleister. Met onder meer parken, een treinstation en hotels, zoals het Orwell Hotel, nu een blok woningen onder de naam Orwell Terrace waar achterstallig onderhoud op de loer ligt! Lees verder na de foto!

Cliff Park

Bagshaw zag het helemaal zitten met Dovercourt en kocht in 1845 in Cliff Park, een prominente plek aan de rand van de zeehaven, een stuk grond en liet er zijn villa Cliff House bouwen. Met uitzicht op The German Sea, bij ons bekend als de Noordzee. Lees verder na de foto!

IJzer en bibliotheek

Toen op zijn erf, toeval of niet, snel na de bouw een ijzerhoudende bron werd gevonden breidde Bagshaw zijn villa uit met een spa, bibliotheek, pomp en serre! Bagshaw leefde op toch iets te grote voet en in 1859 werf hij failliet verklaard en stierf in 1861.

In 1909 werd het Cliff House gesloopt waarna de Harwich Borough Council de pacht van het park overnam. De sloop van de spa volgde in 1920. De plek van het voormalige Cliff House wordt nu gemarkeerd door een informatiebord en lijnen in het gras! Lees verder na de foto’s.

Het Cliff Park is een bezoekje waard. Het uitzicht op zee, de rust, fijne wandelpaden, locals die er hun hondje uitlaten of een ‘hangover’ uitzitten, maken het een aangenaam park, op drie straten van het station en de The Bottle Kiln , pub en hotel, waar wij drie dagen verbleven. Een oergezellige oer Engelse gemoedelijke dorps- en familiepub! Lees verder na de foto.

Het park, het station, de pub, de straten, de schoonheid van verval en de mensen: het voelt alsof we drie dagen figureren in een aflevering van Coronation Street of George en Mildred. Dovercourt: je moet er zijn geweest om het te begrijpen!

Klik hier voor mijn andere buitenlandse verhalen!